las o poranku 
słońce przez gałęzie 
znaczy ścieżkę 

zboże pod lasem 
sarna za sarną w skoku 
znikają w lesie

łan pszenicy 
gniazdo skowronka 
przy ścieżce 

poranek w słońcu 
czerwień maków na łące 
świst kosy 

  

Jutro istnieje

dostrzegam

że żyjesz chwilą

w ciszy

trwasz na granicy jutra

przestałeś

działać

marzyć

śnić

puste komnaty bytu

straszą echem wspomnień

dni mijają

jałowe i bezpłodne

obudź się

poślij uśmiech do jutra

ono istnieje

i wyciąga dłonie

uchwyć je

Czemu

czemu

nie dajesz mi szansy

nie odpowiesz uśmiechem

nie przytulisz

puste serce

chronisz przed ciepłem

dlaczego

nie mogę marzyć

o nas o jutrze

o wspólnych porankach

pachnących szczęściem

powiedz

czy moje łzy

są tylko kroplami deszczu

drżącymi na dłoniach

zimnych i dalekich

Lato

obłokiem płynę ku słońcu

aleją w szmaragdy odzianą

las tryska fontanną

tysiąca głosów woni lśnień

to tonę w objęciach

migotliwego cienia

to umykam w światło

pląsające i drgające

niebo kapie błękitem

wspiera się na koronach drzew

spływa po pniach

mości się w mchu

lato