Ja

nie lubię tłumu
jest jak monolit
oskarża gani ocenia
boję się
szyderstw uśmieszków
arogancji
czasem szybko rzucone słowa
nie lecą na wiatr
a ranią jak miecze
spojrzenia palą i kąsają
zamykam się w samotni
żyje ciszą bez zbędnych słów
myśli przekuwam w wiersze
i tylko czasem brak mi ciepła
i ramion które tulą

***

Gwiazdy odwróciły twarz
jesteś tuż obok i cię nie ma
nieobecny duchem cichy daleki
skradasz się jak kot
ciągle za plecami na granicy cienia
kąsasz
gdy próbuję wtargnąć
do twojego świata
przestałam się już skarżyć
samotność zabrała uczucia
i tylko czasem
myśli szukają drogi do przeszłości

niebo i piekło

odszedłeś
wściekły niedostępny
rzuciłeś moim sercem o bruk
rozpadło się
jestem w piekle
cierpienie tarmosi myśli
cisza skowyczy i nakłada pęta
miotam się złorzeczę
a jeszcze tak niedawno
byłam w niebie
otulona jednością
spełniona
zaczarowana rozkoszą i ciepłem
piekło i niebo krzyk i westchnienie
splecione ze sobą
jak bóstwa miłości
tak mi blisko do nich i tak daleko

***

wczoraj dostrzegłam w lustrze

 kobietę z bukietem astrów

miała moje oczy

i roziskrzone spojrzenie

nie chciała odejść

 dziś cieszę się jesienią

nim zima o ptasim obliczu

skuje wszystko lodem

i nadejdzie cisza

kocham pragnę

upajam się chwilą

i tylko lata mi czasem żal

ogień i lód

płonę spalam się 
nienasycona rozedrgana 
 tęsknota wibruje żarem 
pobudza wciąż i wciąż 
czekam na twoje dłonie ciało wargi 
to pokusa 
patrzysz na mnie 
skąd ten chłód 
skąd zimny błysk 
przekleństwo milczenia 
nie tak miało być 
i tylko naszych nocy mi żal 
i spełnienia wrzącego od uczuć 

tęs

wczoraj i jutro

jeszcze wczoraj

byłam  natchnieniem

czarem  zaklętym w kwiat

w szkarłatnej koronie

cudowną tajemnicą

i żarem łaknącym czułości

jutro  podam  dłonie

starej kobiecie

jak ona oblekę w chustę ramiona

zawiążę przyszłość w konwenanse

i będę trwać

parę kroków przed wiecznością

oczy i coś jeszcze

jeszcze wczoraj nie wiedziałam

jakie miłość smaki miewa

dziś gdy tylko cię ujrzałam

moje serce tknęło nieba

oczy smutne oczy piękne

uśmiech miły dłonie smukłe

moja dusza wszczęła alarm

tak się szybko zakochałam

jutro pójdę tam gdzie mieszkasz

by odnaleźć twoje ścieżki

może do mnie się uśmiechniesz

czule westchniesz podasz rękę

co mam zrobić z tym uczuciem

nie wiem czy spełnione będzie

jutro wszystko się okaże

może jestem w wielkim błędzie

bo uroda to nie wszystko

przecież liczy się charakter

nie wiem czy lubisz poezję

życie dało mi zagadkę